Reizen Waes Mexico City: Een snoepwinkel voor ‘kamikazepiloten’

Reizen Waes Wereldsteden

Lieve mensen, wat een avond zeg. Ik wist dat dit de laatste aflevering Reizen Waes zou worden, maar ik heb heel even de angst gehad dat dit ook direct het laatste seizoen ooit zou worden. Dat we Tom Waes nooit meer zouden zien. Wat een kamikaze, die kerel. Een onbevreesde vent.  

Het begint al wanneer Tom met zijn gids Mariana een rondje gaat fietsen door de giga-metropool genaamd Mexico City. Nog voor de twee goed en wel op weg zijn, begint het patriottisch claimen van de uitvinding van de leenfiets. Mariana is er heilig van overtuigd dat Mexico City er eerder mee was dan België. Maar Tom beweert het tegenovergestelde. Vanaf de bank doe ik roep ik luidkeels mee: ‘Nederland was veruit de eerste, luister dan! 1965! ‘Het Witte Fietsenplan’ van Amsterdam!’  

Halsbrekende toeren in Reizen Waes 

Terwijl bij ons thuis op de bank nog onderzoek gedaan wordt naar de juistheid van de claim over het Witte Fietsenplan, wordt Tom Waes meermaals nét niet van z’n sokken gereden. Al zigzaggend tussen auto’s door, die rode lichten negeren, midden op zebrapaden parkeren en soms zelfs tegen de richting in rijden, vloekt Tom Waeghals de hele buurt bij elkaar. 

Mariana heeft moeite om de wilde Vlaam, die een gebrek aan doodsangsten heeft, bij de houden. ‘Tom is really wild. Like he really doesn’t care, look at him!’, zegt de geschrokken Mariana. Inmiddels rijdt Tom alweer bijna tegen de volgende bumper op: ‘Je moet toch ogen in je kop hebben! Mafkezen!’ Ik vind het wel wat aandoenlijks hebben, dat getier in het Vlaams.  

De stalen ballen van Tom Waes

Dat Tom hier ongedeerd uit is gekomen, verbaast mij. Hijzelf vindt het schijnbaar zelfs een soort jammer. Vrijwillig doet hij mee aan het ‘Azteekse Ulama’; een traditioneel balspel dat ontstaan is in het Azteekse Rijk en waarbij het mensenoffer centraal stond. Wie een potje Ulama won, werd naar een piramide gebracht. Daar werd je hart uit je lichaam gesneden en die ging dan – hopsakee – als een offer naar de Goden. 

Met Tom’s Ulama skills had hij absoluut niet in aanmerking gekomen als offer. De bal van drie kilo, die je met de heupen terug hoort te kaatsen, is nergens in de lucht te vinden. Het enige wat er bij Tom door de lucht vliegt zijn de gvd’s en de fuck’s. Toch geeft hij zich niet gewonnen en gaat voor het hoogst haalbare. Oftewel blauwe heupen, blauwe billen, een blauwe borst én zelfs blauwe ballen. Als ik de gemiddelde man mag geloven is dat laatste erger dan het offeren van je hart. 

Laten we ons gezellig tussen de drugs en dieven begeven

Tom Waes lijkt weinig leed te ondervinden van zijn blauwe ballen. Hij gaat met z’n vrolijke hoofd onbevreesd een volgend avontuur aan. Eentje waarbij blauwe plekken het minst van je zorgen zijn. In de meest beruchte wijk van Mexico City zijn voetbalclubs en sjoelverenigingen vervangen door clubjes mensen die de hobby delen anderen te beroven. Een leven is in Mexico City net zo veel waard als een horloge. Tepito is eigenlijk een no-go zone voor toeristen en zelfs de camera durft hier niks en niemand langer dan een halve seconde in de ogen te kijken. 

Met de Greenfinity kun je zelf heel gemakkelijk planten stekken en kweken. De terracotta pot staat in een waterreservoir met touwtjes zodat de plant zichzelf van water voorziet. Met het stekvaasje van glas stek je heel gemakkelijk planten.
Gelukkig hebben we gids Mayra

De enige die hier zonder angst rondloopt is Mayra. Voor een paar minuten verandert Reizen Waes in Reizen Mayra. Deze gids, die Tom en Mariana op sleeptouw heeft, neemt de volledige show over. Tom en Mariana plakken aan haar, als vliegen aan stront. Ze moeten wel. Zonder Mayra zijn ze als de strontvlieg die ik gisteren uit m’n fruitschaal heb gemept, bewusteloos tegen de grond.  

Mayra wurmt zich langs de neus van een auto en een afgebrokkelde sokkel, en klautert omhoog om vanaf daar haar wensen voor Tepito uit te spreken. Blijkbaar staat deze sokkel symbool voor hoop. Het klinkt misschien erg, maar ik had het niet geïdentificeerd als een object van zoveel waarde. Laat het zo zeggen; als ik dit niet geweten had, dan had ik mijn hond er niet weggetrokken wanneer hij ertegenaan had willen zeiken.  

Ze hebben in Mexico City ook een Droomvlucht! 

Wat een verademing die kabellift van Iztapalapa (Ja, lees dat nog eens rustig). Geborgen in een gondel zweef je gewichtloos in 20 minuten richting het centrum van Mexico City. Het lijkt de droomvlucht van de Efteling wel! Hier springen echter geen trollen achter bomen vandaan, maar ziet men kleine poppetjes door de straten van de drukste wijk van Mexico City banjeren en auto’s in de ellenlange files staan. Met de kabellift bespaar je niet alleen tijd tijdens je reis richting het stadshart, je wint er mogelijk zelfs tijd in de vorm van levensjaren mee. Het doet me goed te zien dat Tom eens kiest voor het vermijden van de gevaarlijke, criminele straten met maffia en kiest voor een rustgevend, veilig alternatief.   

De lugubere piñata van Tom Waes

Verderrie, Waes. Kappen nou! Heeft deze man een fetisj voor alles wat hem beurs kan krijgen ofzo? Leuk dat je Mariana in Mexicaanse stijl wil bedanken door haar een piñata te geven, maar waarom moet dat een replica van jezelf zijn, bungelend met een touwtje om de nek, in het park?  Na een paar rake slagen op de tokus vliegt het eerste snoepgoed er al uit. Met een paar extra klappen op de onderrug is piñanta Tom leeg.  Een pijn fetisj of culturele onderdompeling? 

Wat was dit nou toch? 

Probeerde Tom Waes ons nu te overtuigen van de krachten van Santa Muerte? Of had hij er gewoon geen zin meer in, zo aan het eind van dit seizoen Reizen Waes? Ik denk toch het eerste. Het enthousiasme dat van het scherm spat geeft niet de indruk dat dit daadwerkelijk kamikaze streken waren. Dit was een oprechte onderdompeling in het lokale leven en in Mexico City hangen daar nou eenmaal wat meer risico’s en beurse plekken aan. 

De stad is een snoepwinkel voor iedereen die graag risico’s opzoekt. Of je nu op een fiets de weg trotseert, een simpele wandeling door de stad maakt, of Ulama speelt. Toch hoop ik dat die snoepwinkel, piñata voor piñata, langzaam een kopje kleiner gemaakt wordt. Niet met knuppels, maar met daden als die van Mariana en Mayra. Dan kan Reizen Waes ons, over een aantal jaren, een heel ander soort Mexico City laten zien.

Beeld bron: Still Tv NPO3

Mag ik je nog heel even iets vragen? Zou je ons alsjeblieft willen steunen door Tv-Vrouw op social media te volgen? Dankzij jouw steun kunnen we doorgaan met het schrijven van leuke columns! Klik op de link hieronder. Namens het hele Tv-Vrouw team, ontzettend bedankt voor je support!

  • Wilde vroeger stormchaser worden, maar neemt nu genoegen met een titel als Spatial Engineer en de bijnamen windkracht 14 en blonde bliksem. Impulsieve avonturier.