Race om de Ringen: Lopen kreng, kotsen doe je maar onderweg

RACE OM DE RINGEN

Zeg flapdrol, waar denk jij nou helemaal mee bezig te zijn? Ben je soms van het padje af? Zonnesteek door de hitte of misschien verward als gevolg van uitdroging? Ja Bart, ik heb het tegen jou.

Waarom ga je nou ineens fancy doen met je yogamat midden in de woestijn. Een beetje de zonnegroet, opwaartse hond en de achterwaartse driebenige kameel doen terwijl de hete zon op je kop schijnt. Snap je dan niet dat ik daar helemaal de kluts van kwijt raak als columnist?
Yoga = Rik en Leonie
Yoga = niet Bart en Lauren

Dat kan je niet zomaar ineens omdraaien. Kan je niet maken.

Niet alleen ik, maar ook je verloofde was dusdanig van slag door jouw actie waardoor ze bij de zandzakken race een cruciale fout maakte. Eindelijk had ze de kans om haar schoonmoeder te lozen in de woestijn, maar ze wisselde de verkeerde zak om. In plaats van de zandzak met de naam van haar schoonmoeder, pakte ze de zandzak waar 10 minuten tijdswinst op stond. Balen meid, waarschijnlijk zal je nog regelmatig aan dit moment terugdenken als schoonmoeke weer eens onverwachts op de stoep staat met haar ‘goede’ adviezen.

Bilal en Sanne uut Zeeland 

Mijn Zeeuwse hart bonst van trots. Wat zijn ze sterk Bilal en Sanne. Klein, maar fijn. Toen het koppel de 4 grote zandzakken zag, die ze op een slee 3 kilometer door de woestijn moesten trekken, zonk de moed hen in de schoenen. Zoals wel vaker begonnen ze de etappe met een pessimistische vibe de missie. Het verbaasd me dat Bilal en Sanne zichzelf telkens weer zo onderschatten. Nergens voor nodig joh.

Tijdens de loodzware tocht wordt al gauw besloten dat de zandzakken waarop een herennaam stond, gedumpt zouden worden. Volgens de theorie bam Sanne zijn die mannen toch niet zo gevoelig als de vrouwen, dus begrijpen ze het vast wel. Toch worden niet veel later ook de vrouwen gedumpt. Een heel moeilijk moment voor Bilal om zijn kleine zusje achter te laten in de brandende zon van Jordanië. Maar zeker een slimme keus, want Bilal en Sanne winnen de race.

The queen of all drama

Lichaamstaal zegt over het algemeen meer dan woorden. Het gebeurt immers maar al te vaak dat de woorden van mensen totaal niet overeenkomen met hun lichaamstaal. Susan is daar een extreem voorbeeld van en daarom gaat de ‘drama award’ van Race om de Ringen naar haar.

Suus stort ter aarde als een stervende zwaan op het moment dat Thomas zegt; “We kappen ermee.” Met een snik in haar stem zegt ze; “Nee we gaan niet opgeven, we gaan niet opgeven, we gaan sowieso door.” Dit zegt ze dus terwijl ze half dood ligt te gaan op het loeihete zand en niet meer op haar benen kan staan. Om met de woorden van juf Ank uit de ‘Luizenmoeder’ te spreken; “Dit vinden we niet raar, alleen heel bijzonder.”

Wybloemisten.nl - Algemene banners

Het lijkt erop dat ook Thomas aan juf Ank moet denken. Hij besluit zijn schoolmeester stem op te zetten en gaat heel langzaam praten en duidelijk articuleren; “Al-le e-ner-gie  heb-ben we no-dig voor het ring-en-spel. We kappen ermee, we zijn laatste. Ac-cep-teer hét.” Wat zou die man goed zijn als presentator van ‘Het Grote Nederlandse Dictee’! 

Het enige échte yoga koppel

Ze gaan als een speer, ons enige échte yoga koppel. Vrolijk zingend trekken Rik en Leonie de slee door het zand. “Ik heb m’n wagen volgeladen la lalaaaa lalaaaa.” Een enorm contrast met de andere kandidaten die luid kreunen tijdens het lopen. Wat een positief stel is het toch.

Halverwege worden er wel even een paar zakken geloosd. “Het spijt me broer, je gaat er zelf maar een keer naar toe”, zegt Rik wanneer hij afscheid neemt van die zak. Ter verduidelijking; ik bedoel zandzak, niet dat de broer van Rik een zak is. Of hij ook een zak is kan ik vanaf hier niet beoordelen.

Leonie neemt op een lieve manier afscheid van haar zak…euh zus, zandzak-zus of zus-zandzak. Hoe noem je zoiets in vredesnaam? “Sorry lieve zus, ik neem je nog wel een keer mee naar Jordanië”, zegt Leonie nadat ze de zak -niet haar vent, maar zus- een smakzoen geeft. Pfffff al die zakken met zand, maakt het schrijven van een column niet makkelijker.

Bitch modus aan

Het meest hilarische koppel heb ik voor het laatst bewaard. Als ik terugdenk aan de aflevering van gisteravond, begin ik spontaan weer te grinniken. Die Renate, wat een kreng is dat zeg. Joeri werd finaal gesloopt door haar verbale uitlatingen.

Ik had gedacht dat dit koppel wel een eind zou komen bij het zandzakken trekken. Ze hebben immers volop ervaring met hun rolkoffers en zullen daarmee vaak genoeg een stukje door het zand hebben moeten lopen op weg naar een all inclusive 5 sterren resort Alanya. De slee met zandzakken trekken bleek echter geen succes. Na 300 meter begon Joeri te kokhalzen door ademnood en gedurende de etappe heeft hij zich helemaal leeggekotst. Keizielig zou je denken, maar Miss Botox had geen medelijden met haar partner. “Lopen kreng, kotsen doe je maar onderweg”, zei ze streng.

Joeri, alias de kotser, zet door en blijft lopen. Zelfs als Renate het op wil geven en pontificaal in het zand gaat zitten, gaat hij door en trekt de slee alleen verder. Wat een baas! Tijdens het lopen begint hij weer te kokhalzen tot afschuw van zijn aanstaande vrouw. Ze moppert; “Ik wil gewoon dat geluid niet horen Joer!” 

Als ze eindelijk de finish bereikt hebben, valt alle spanning van haar af. Ze barst in huilen uit. Oom Beau komt troosten en vraagt haar hoe vaak ze het op had willen geven tijdens de etappe. Snikkend antwoord ze; “Wel 10x. Joeri die steeds over moest geven bracht het slechtste in me naar boven. Maar gelukkig heb ik Joeri.” Manlief zegt; “En ik jou.” Ahhhh smelt…heeft iemand een zakdoekje voor mij?

Beeld bron: Still Tv RTL4

Mag ik je nog heel even iets vragen? Zou je ons alsjeblieft willen steunen door Tv-Vrouw op social media te volgen? Dankzij jouw steun kunnen we doorgaan met het schrijven van leuke columns! Klik op de link hieronder. Namens het hele Tv-Vrouw team, ontzettend bedankt voor je support!

  • Hoofdredacteur en columnist. Chronisch blij ei dat stuiterend door het leven gaat en in elk probleem een uitdaging ziet. Zo tactisch als een deurknop, maar een hart van goud.