Chateau Meiland: Martien heeft last van een droge lap

Chateau Meiland

Laten we vooropstellen dat ik geen klusser ben. Ik ben wel meer niet, maar klussen en zeker zoals het in Chateau Meiland eraan toegaat, is niet aan mij besteed. Ik verbaas mij dat er nog nooit iets gigantisch mis is gegaan. Zelfs bij de meest simpele klusjes krijg ik het voor elkaar om in mijn vinger te snijden, op m’n duim te slaan of met zeven hechtingen in mijn kop te eindigen. 

De hele familie Meiland kloot maar wat aan, voorbereiding doen ze niet aan en het is vooral rammen. Bizar dat er nooit een urenlange sessie SEH nodig is. Die hele familie heeft niet één, maar een heel bataljon engeltjes op hun schouder. Gillende, schreeuwende engeltjes.

Tenenschimmel en zweetvoeten

Alvorens er weer geklust gaat worden in Chateau Meiland gaan Maxime, Erica en Martien op bomenjacht. Er moet een boom komen tegen de inkijk van fietsers. Inkijk van fietsers?! Ik voel een verhuizing aankomen. Die fietsers gaan uiteraard gluren, foto’s maken en zwaaien. Kortom, om aandacht vragen. Dat gaat familie Meiland niet trekken. Als er iemand aandacht nodig heeft, zijn zij dat zelf. Geloof mij nou maar, die hut staat volgend jaar weer te koop.

Alvorens de familie Meiland met de ‘bomenmeneer’ de velden ingaan, krijgen ze kaplaarzen aangemeten. Het geeft een beetje dat bowlinggevoel. Je eigen schoenen wisselen voor schoeisel waar kalknagels, teenschimmel en zweetvoeten in hebben gebivakkeerd vóór jij ze aantrok. Brrrrrr… 

Na enig overleg besluiten de familie Meiland voor een walnotenboom te gaan, want dan kan Martien de nootjes in zakjes doen en ze verkopen bij Montana in de winkel. Ze zoeken er eentje uit van een slordige 8500 euro. Dat bedrag is natuurlijk snel terugverdiend met Martien zijn masterplan. Voor dat geld koop je natuurlijk wel een boom met karakter. ‘Als je hem knuffelt, heb je ook echt iets vast’, zegt Erica. Ja dat klopt meid, je hebt een boom vast.

Klussen in kleur

Eerst maar eens even twee boompjes uit de tuin verwijderen. Een klusje dat Martien op zich neemt, terwijl Erica en Maxime zonder angst een stroompunt weghakken. In de garage staat Martien Meiland voor een dilemma. Welke zaag gebruik je nu voor het omzagen van een boom? Hij besluit er drie mee te nemen, waaronder uiteraard de blauwe zaag, want die is zo leuk. Martien houdt van blauw. Slaat natuurlijk nergens op maar ik ga er niets van vinden, want heb me ooit schuldig gemaakt aan het aanschaffen van een gereedschapset in knalroze. Niet omdat ik van plan was er iets mee te doen, zou trouwens zonde zijn geweest, maar omdat ik het zo leuk vond. Even deze column af schrijven en daarna ga ik me in een hoekje, met terugwerkende kracht, schamen. 

Alle drie de zagen doen niet wat Martien Meiland gehoopt had dat ze zouden doen. Hij komt op het lumineuze idee om de decoupeerzaag te pakken. Decoupeerzaag klinkt namelijk zo leuk vindt hij. Ik zeg niks. Het wordt nog veel leuker, want de decoupeerzaag trilt zo heerlijk door je hele lijf. Ik zeg nog steeds niets. Feit is dat die gillende keukenmeid het nog voor elkaar krijgt ook met zijn decoupeerzaag. Hij is er zelf ook verbaasd over en neemt in zijn enthousiasme gelijk wat onkruid mee.  Multifunctioneel zo’n ding.

Klap op je droge lap

Het is tijd voor de huwelijkskledij. Leroy heeft zijn schoonvader, zijn vader en broer meegenomen voor het uitzoeken van het kostuum. Ik geef toe dat de verkoper ietwat sullig overkomt. Laten we het erop houden dat hij nogal onder de indruk is van de camera op zijn neus. Dat hij daardoor vergeet klanten in de toko te hebben die nogal gewend zijn gepamperd te worden is misschien niet heel handig, maar Martien Meiland maakt het wel heel bont als hij sneert: ‘Waar is de keuken hier? We MOETEN drinken, ik heb een hele droge lap.’ Je moet helemaal niets meneer Meiland, behalve misschien fatsoenlijk vragen of je wellicht iets te drinken kunt krijgen.

Blijf er nou af Maxime!

In de bruidsmodezaak waar Maxime Meiland met haar gevolg haar entree doet is het beter geregeld. Drankjes en bonbons worden op tafel gezet. Misschien is de verkoopster wel getipt door die sul uit de herenkledingzaak. ‘Geef ze in hemelsnaam gelijk iets te drinken en van mij part chocolade erbij, want anders gaan ze muiten.’ Direct bij binnenkomst kun je niet om de bordjes heen ‘DON’T TOUCH THE DRESSES.’ Ik ben blij verrast dat Maxime het ook gelijk ziet. Niet dat ze ervan afblijft. Nee joh… dat geldt toch niet voor haar. Hoppa daar pleurt de jurk van de hanger.

Maar echt waanzinnig

Ik denk dat het Maxime Meiland wel vergeven is, want na passen van een aantal jurken heeft ze haar droomjurk gevonden. Euforisch roept ze: ‘W.A.A.N.Z.I.N.N.I.G, I LOVE IT!’ Ik had deze column graag sarcastisch afgesloten, maar eerlijk is eerlijk, de jurk is waanzinnig!

Beeld bron: Still Tv SBS 6/ TALPA

Vind je deze column leuk? Deel hem dan gerust op social media. De deelknop staat bovenaan de pagina.

Mag ik je nog heel even iets vragen? Zou je ons alsjeblieft willen steunen door Tv-Vrouw op social media te volgen? Dankzij jouw steun kunnen we doorgaan met het schrijven van leuke columns! Klik op de link hieronder. Namens het hele Tv-Vrouw team, ontzettend bedankt voor je support!

Heb je deze aflevering van Chateau Meiland gemist? Kijk dat terug hoe Maxime Meiland haar droomjurk vindt op NLziet.

  • Sandy

    Sandy Eireiner is eindredacteur, columnist en zelfstandig trouwambtenaar. Sarcastofiel, badass granny en soms gewoon zichzelf!