Chateau Meiland: De strijdbijl begraven

Chateau Meiland

Het hele gezelschap, bestaande uit familie en vrienden, is nog steeds bij elkaar in Chateau Meiland om de boel in orde te maken voor de nieuwe eigenaren nu het Chateau is verkocht. Er wordt gesopt als een malle en zelfs het zwembadwater heeft weer een acceptabele kleur. Nu zat er natuurlijk een hoeveelheid chloor in waar je compleet Frankrijk mee om kan leggen, maar toch ben ik niet overtuigd van de kwaliteit van het water.

De slok appelsap die ik vorige week nam was ook prima van kleur, maar bleek na in mijn mond te zijn gelopen toch wat slijmerig en draderig. Oftewel zwaar verrot. Ik zal je de details besparen over wat mijn brein vervolgens teweegbracht in mijn maag. Dus goed van kleur of niet, je krijgt mij met geen tien paarden in het zwembad van de Meilandjes.

Chinese rijsttafel

Het songfestival staat op het punt te gaan beginnen. Alles wordt in rap tempo klaargezet om gezellig met z’n allen te kunnen kijken. Maxime Meiland zoekt de afstandsbediening van de tv. Martien roept van buiten dat hij de afstandsbediening in zijn tas heeft. Maxime vertelt dat hij die ochtend ook het aardappelschilmesje, dat ze zochten, in zijn tas had.

Ik herken dit. Ik heb zo’n vriendin en snap er nooit geen moer van. Wat je ook aan haar vraagt, zij vist het uit haar handtas omhoog. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat je bijvoorbeeld een doosje paperclips in je tas hebt. Stiekem verdenk ik haar én Martien Meiland ervan dat ze nog een Chinese rijsttafel uit hun tas plukken als je er om zou vragen.

Niks meer te vreten voor de brocante eigenaar

Na een bezoekje aan de brocante, die volgens Martien op sterven na dood is omdat de familie Meiland er niet meer komt, bezoeken ze nog even snel een huis dat te koop staat in de omgeving. Tenminste dat was de bedoeling, maar het bleek het verkeerde huis te zijn. De eigenaar van de woning laat dit op niet te missen wijze weten aan Martien Meiland.

Nu heb ik de Franse populatie al niet erg hoog zitten en het is meteen weer duidelijk waarom niet. Wat een stuk chagrijn zeg! Het is mij trouwens onmiddellijk duidelijk waar het volgende seizoen over zal gaan. Ja beste lezers, er komt nog een seizoen… Don’t shoot the messenger.

De strijdbijl begraven

Snel terug naar het Chateau, want Nadège komt op bezoek. Nadège, de hulp van de familie Meiland ten tijde van hun verblijf in Frankrijk, is ernstig ziek. Ze heeft kanker. Nu staat me nog iets bij over een ruzie tussen de familie Meiland en Nadège. Eén en ander ging gepaard met veel boosheid, modder gooien en kwetsen waar ze kwetsen konden.

Mooi om te zien dat de strijdbijl begraven is nu de essentie van het leven zo pijnlijk duidelijk wordt. Nadège lijkt vooral kleine Clair enorm gemist te hebben. Voor het eerst in alle seizoenen Chateau Meiland ben ik oprecht geraakt. Ondanks dat ik enorm van de zwarte humor ben, houd ik gewoon eens even een keer mijn mond en pink zowaar een traantje weg. Het is wel raak de laatste tijd, eerst janken bij Holland’s Got Talent en nu worden mijn waterlanders al geactiveerd bij de Meilandjes. Daar gaat mijn imago.

Noodweer of een bombardement?

Als je nu denkt dat we met bovenstaande de ergste ontbering gehad hebben bij Chateau Meiland moet ik je teleurstellen. Tijdens het gekissebis over wie er het koude zwembadwater in moet om de rand te schrobben, breekt namelijk noodweer uit. Een niet te onderschatten zeer hevige vorm van noodweer zelfs. De chaos en paniek is dan ook groot als er welgeteld drie druppels water vallen. Serieus, als je niet direct zou weten waar de paniek door ontstond zou je zweren dat Chateau Meiland gebombardeerd werd door Poetin zijn consorten.

De auto van Leroy en Maxime blijkt tot overmaat van ramp een bouwpakket. Met man en macht proberen ze het voertuig in elkaar te zetten. Als het ergste leed is geleden, trekt Martien Meiland zijn jasje weer uit en zegt verheugd: ‘De soleil komt gelukkig weer helemaal achter de wolken vandaan.’ Dat heet de zon Martien. Je weet wel Z.O.N.

Lieve rustige Montana

Voor mij was deze aflevering best een verademing. Ik ben gek op het songfestival, dus begreep hun enthousiasme. Ik was geraakt door de ontmoeting met Nadége, èn Maxime Meiland stond even in de schaduw van haar zus Montana. Lieve rustige Montana Meiland die er altijd is als haar familie haar nodig heeft, maar ook altijd weer op tijd uit de schijnwerpers verdwijnt. Chapeau!

Beeld bron: Still Tv SBS 6/ Talpa

Vind je deze column leuk? Deel hem dan gerust op social media. De deelknop staat bovenaan de pagina.

Mag ik je nog heel even iets vragen? Zou je ons alsjeblieft willen steunen door Tv-Vrouw op social media te volgen? Dankzij jouw steun kunnen we doorgaan met het schrijven van leuke columns! Klik op de link hieronder. Namens het hele Tv-Vrouw team, ontzettend bedankt voor je support!

Heb jij het weerzien met Nadége in Chateau Meiland gemist? Kijk dan Chateau Meiland aflevering 6 van seizoen 7 terug op NLziet.

  • Sandy

    Sandy Eireiner is eindredacteur, columnist en zelfstandig trouwambtenaar. Sarcastofiel, badass granny en soms gewoon zichzelf!